W poszukiwaniu smaku


Tylu ludzi gotuje, a tylko nieliczni siódmym zmysłem wpadają na pomysł, żeby waniliowe lody polać sosem malinowym z kroplą rumu, a do marynat też dodają coś, co sprawia, że doznajemy przyjemności niebezpiecznej dla naszych gabarytów. Wiele podobnego można powiedzieć o smaku muzycznym. Dobra kuchnia muzyczna wyrabia smak. Dobry muzyczny kucharz uwarzy niebiańskie danie. A muzyczny smakosz w pełni to doceni.

A jednak, mimo wszystkich podobieństw, sztuka prowadzi nas wyżej. Po dobrym daniu możemy się oblizać, mówimy czasem nawet „niebo w gębie”, ale tu, na ziemi, możemy znaleźć się w niebie tylko dzięki sztuce.

 

 

Jerzy Maksymiuk (dyrygent, pianista Sinfonia Varsovia, współtwórca „Warszawskiej jesieni”) „W poszukiwaniu smaku” w: Smaki. Psychologia i kuchnia, nr 2/2012
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s